Sanat dünyasından bir yıldızın daha kaydığını büyük bir üzüntüyle bildiriyoruz. Evet özgün kişiliği sanatının da üstünde olan ressam Teksin Özgüz’ü maalesef kaybettik.
Yakalandığı amansız hastalıkla uzun zamandan beri mücadele eden sanatçımızın vefat haberini, oğlu Merih Özgüz sosyal medyadan yayınladığı, “Buraya Kadarmış” başlığı taşıyan bir mesaj ile duyurdu.

Kadıköy Life Dergisi ve İstanbul Sanat Dergisi’nin kuruluşundaki büyük katkıları yanında, aralıksız olarak bizlere moral kaynağı olan değerli sanatçımızın sevgili eşi Fuat Özgüz de 2017 yılında aynı hastalıkdan hayata veda etmişti.

RESSAMLAR YETİŞTİRDİ
Resim sanatında farklı bir tarz yakalayan Teksin Özgüz, adında taşıdığı anlama layık olabilmek için çaba harcayan bir kişilik olarak ön plandaydı. Ressamlığı yanında galerist, öğretmen ve mükemmel bir anne olan Özgüz, “Ne olursa olsun işimi ya en iyi şekilde yaparım, ya da hiç yapmam” diyebilenlerdendi. Göztepe’deki atölyesinde yetenekli gördüğü çocuklara hiç bir karşılık beklemeden, hatta üzerine para harcayarak eğitim verdi ve hem bugünlere, hem yarınlara iyi ressamlar yetişmesinin temellerini attı.

SUNAY AKIN’IN YAKIN DOSTU
Teksin Özgüz Oyuncak Müzesi Kurucusu, şair, yazar Sunay Akın’ın da yakın dostuydu. Sık sık onun galerisine gelen Akın, “Sohbetinden büyük keyif aldığım bir kişilik” olarak bahsederdi. Hatta kendisi gibi ressam kızı Ebru’nun düğün törenine ilk defa Oyuncak Müzesi’nde ev sahipliği yapmıştı.
MERİH ÖZGÜZ: BURAYA KADARMIŞ
Kalbim acıyor.. Yüreğim yanıyor.. Senin kokun, senin varlığın, karşılıksız sevgin, sarılmamız, birbirimizi koklamamız, koşulsuz sevgimiz, dertleşmemiz, her sorunumu çözen, her derdime derman olan, en bitkin olduğun zaman bile bana güç veren, başım sıkıştığında çözüm bulan, hayatımı güzelleştiren, gizli meleğim, ilk göz ağrım, son göz ağrın, dayanağım, nefesim, herşeyim, yaşam kaynağım, MELEĞİM… Binlerce yazılacak sözler.. duygular.. düşünceler..
ANNEM, çok zamansız, çok erken.. Oysa ki ne güzel planlarımız vardı.. Fuat Ege ile ne güzel zamanlarımız olacaktı.. Babaannesi ile büyüyecekti.. Ona sarılacak, resimler yapacaktı.. Belki ressam olacak, belki şair olacaktı babaannesi ile birlikte.. Belki de sadece ona sarılacak, bana masal anlat diyecekti..
Ah be MELEĞİM, ah be AŞKIM, ah be DÜNYAM… Oldu mu bu.. Babamsız kaldım, şimdi de tüm kanatlarım koptu.. Elbet bir gün kavuşacağız..
Gittiğin yerde huzurlu ol tamam mı.. Eğer bizi görüyorsan rüyalarıma gir lütfen, çünkü sensiz her zaman bir tarafım eksik…
Işıklar içinde, huzur içinde, babamla birlikte, rahat mutlu huzurlu uyu benim HERŞEYİM…

