Yine gidiyor Burgazada semalarında leylekler…

Sevgili Oya İslimyeli Ulutin’in ‘Yine gidiyor Burgazada semalarında leyleyler…’ isimli yazısını sizler için derledik. Keyifli okumalar…

Leylek kafilelerinin gelişleri ne kadar sevinçle dolduyorsa içimi, gidişleri de her defasında o kadar hüzünlendiriyor…

Bugün de gökyüzünde uğurlarken onları, yıllar önce okuduğum Thomas Cook’un, bir araştırma gezisi geldi aklıma.

Cook, Atlas Okyanusu’nun bir bölgesinde milyonlarca kuşun havada daireler çizerek çığlık çığlığa uçtuğunu görür.

Kulakları sağır edecek denli yüksek sesle bağıran kuşlardan yorulanlar, okyanusun dev dalgalarına atılarak intihar etmektedir. Bu olayı yıllar boyunca birçok balıkçı da görmüş, pek çok bilim adamı araştırmıştır.

Kuş bilimcileri yaptıkları araştırmalarda göçmen kuşların farklı yönlerden gelerek okyanusta bu noktada birleştiklerini keşfederler; ancak intihar etmelerinin nedenini çözemezler.

Yıllar süren araştırmalar sonucunda bu olayın yaşandığı yerde bir ada olduğunu ve kuşların göç yolu üzerinde bulunan bu adanın bir deprem sonucunda okyanusa gömüldüğünü bulurlar.

İnsanların yokluğunu bile fark edemedikleri ada; kuşlar için göç yollarının vazgeçilmez durağıdır. Kuşlar, binlerce yıllık alışkanlıklarıyla adanın yerini bilmektedirler ve yıpratıcı bir yolculuktan sonra aradıkları adayı bulamayınca yorgunluktan bitkin düşen bedenlerini çığlık çığlığa okyanusun sularına gömmektedirler…

Çok trajik değil mi?

Bir toplu intihar eylemi yani…

Kuşlar doğada en hayran oldugum canlılardandır.

Seçtikleri liderleriyle kafile kafile uçuşları, aralarındaki inanılmaz senkron ve disiplin, içgüdüleri, iklimlere göre belirledikleri göçler, göç yolları, yuvaları, uçmayı başaran yavrularını adeta alkışlarla yüreklendirmeleri, doğaya uyumları, saygıları, birbirlerine bağlılıkları ne muhteşemdir.

Sözlerimi Bedri Rahmi Eyüboğlu’nun bir şiiriyle bitireceğim:

“Bu canım dünyanın orta yerinde

Hayvanlar kadar bağlanamamışız birbirimize

Yalan mı? Gözünü sevdiğim karıncalar

İşte: Hamsiler sürü sürü,

Arılar bölük bölük,

Leylekler tabur tabur..

Ya bizler? Eşref-i mahlukat! ..

Boğazımıza kadar kendi murdar karanlığımıza gömülmüşüz.

Bizler bölük bölük, bizler tabur tabur

Bizler sürü sepet

Yalnız birbirimizi öldürmüşüz…”