Nöbetçi Eczaneler
Taksim Sanat, oldukça farklı bir sergiye ev sahipliği yapıyor. Deha Çun küratörlüğünde gerçekleşen “Yüzeyin Derinliğinde” başlıklı sergiye ilişkin değerlendirmede bulunan Çun; “Sergi yalnızca görmeye değil, hissetmeye de davet ediyor. Çünkü sathın sunduğu her iz, geçmişten bir hareketin ya da düşüncenin yankısıdır. Her katman bir soru, her doku ise mekânın içinde dolaşan bir yanıt gibidir” diyor.
9 Nisan itibariyle sanatseverlerle buluşan sergiye ilişkin kapsamlı bir açıklama yapan Deha Çun, serginin ruhunu şu sözlerle özetliyor: “Yüzey, çoğu zaman yalnızca görünenin sınırı olarak kabul edilir. İlk bakışta algılanan bu alan, genellikle derinliğin karşıtı olarak düşünülür. Oysa her yüzey, ardında katmanlar, izler ve düşünceler taşır. Zamanın, müdahalenin ve hafızanın biriktiği bu alan yalnızca görüneni değil, görünenin ötesini de içinde barındırır. ‘Yüzeyin Derinliğinde’ karma sergisi, sanatçıların algılanan sınırın ötesine uzanan araştırmalarına bir alan açar.
Farklı kuşaklardan usta ve dikkat çeken sanatçılar
Farklı kuşaklardan, alanlarında usta ve dikkat çeken sanatçıların bir araya geldiği sergi, yüzeyi bir bitiş çizgisi değil, bir başlangıç noktası olarak ele alır. Kuşaklar arasında kurulan bu karşılaşma, sathı ortak bir zemin hâline getirirken, her sanatçının kendi üretim pratiğini özgürce ortaya koymasına olanak tanır. Sergide yüzey, bazen yoğun bir katmanlaşma, bazen bilinçli bir sadeleşme, zaman zaman da iz bırakma ya da silme eylemleriyle var olur.
YÜZEYLE KURULAN DİYALOĞUN YAPI TAŞLARI
Form, malzeme, renk ve teknik arasında kurulan ilişkiler, her bir sanatçının hem düşünsel hem de zamansal derinliğini görünür kılar. Boya, kâğıt, metal, ahşap, fotoğraf ya da çeşitli endüstriyel ve organik malzemeler, yüzeyle kurulan bu diyaloğun yapı taşları hâline gelir. Katmanlar üst üste bindikçe, yüzey yalnızca ulaşılan bir sonuç değil, sürecin biricik hâli olarak okunur.
ORTAK BİR DUYUMSAL ALAN OLARAK BİÇİMSEL ÇEŞİTLİLİK
‘Yüzeyin Derinliğinde’, biçimsel çeşitliliği bir karşıtlık değil, ortak bir duyumsal alan olarak ele alır. Sergide yer alan eserler, bilinçli olarak farklı disiplinlere ve estetik yaklaşımlara sahip olsalar da yüzeyin taşıdığı anlam üzerinden birbirleriyle konuşur. Bu diyalog ortamı, bazen açık bazen de örtük bir biçimde gerçekleşir. Sanat eleştirmeni ve yazar John Berger’in ‘Görme Biçimleri’ kitabında ifade ettiği gibi; ‘Görüşümüz sürekli olarak canlıdır, hareketlidir. Her şeyi çevresindeki bir çember içinde tutar; bulunduğumuz durumda bizim için orada var olabilecek her şeyi gösterir bize.’ Hiçbir zaman yalnızca tek bir nesneye bakmayız; her zaman nesneler ile kendimiz arasındaki ilişkiye bakarız.
DERİNLİĞİN EN İNCE, EN YOĞUN VE EN HASSAS HÂLİ
Sergi, izleyiciyi yalnızca bakmaya değil, görmeye; yalnızca görmeye değil, hissetmeye de davet eder. Sathın sunduğu her iz, geçmişten bir hareketin ya da düşüncenin yankısıdır. Her katman bir soru, her doku bir yanıt olarak mekânın içinde dolaşır. İzleyici, galeri alanında zaman geçirdikçe, algısının ve bakışının da yüzeyin bir parçası hâline geldiğini fark eder. Yüzey, bu sergide derinliğin zıttı değil; onun en ince, en yoğun ve en hassas hâlidir. ‘Yüzeyin Derinliğinde’, görünür olanla görünmeyen arasındaki bu zarif dengeyi odağına alarak sanatın düşündüren, hissettiren ve çoğalan doğasına, seçilen güçlü örnekler üzerinden işaret eder.”
