Ana Sayfa Arama Galeri Video Yazarlar
Üyelik
Üye Girişi
Yayın/Gazete
Yayınlar
Kategoriler
Servisler
Nöbetçi Eczaneler Sayfası Nöbetçi Eczaneler Hava Durumu Namaz Vakitleri Puan Durumu
WhatsApp
Sosyal Medya
Uygulamamızı İndir

Zafer “Pokezed” Koca ile Istanbul Card Show ve koleksiyonculuk üzerine

Zamanın izinde, kendini keşfetmek…

Zamanın izinde, kendini keşfetmek...

İnsan, zamanın parmaklarının arasından kayıp giden anlarını avuçlarında tutabilmek için koleksiyon yapar. Biriktirmek; geçmişe ait izleri korumak, çocukluğun hesapsız heyecanını yeniden yaşamak ve hayatın gürültüsüne karşı kendine ait sessiz, zarif bir dünya kurmaktır. İster tozlu bir kitap sayfasının kokusu, ister gramofon iğnesine değen eski bir taş plak, isterse zamana direnen nadir bir pul olsun… Her nesne, sahibinin dünyasında başka bir anlam taşır. Koleksiyonculuk, nesneler üzerinden kurulan en derin insani köprülerden biridir. İnsan, biriktirdiklerinde kendi meraklarıyla, anılarıyla ve dünyaya bakışıyla yeniden buluşur.

Bu kadim tutkunun günümüzdeki en dinamik ve renkli yansımalarından biri ise çizimlerin, hikâyelerin ve hayallerin buluştuğu kart koleksiyonculuğunda hayat buluyor. Bir kartın üzerindeki ince bir detay, ışığın yüzeyinde bıraktığı yansıma; kimi zaman yıllar öncesinin bir çocukluk hatırasına, kimi zaman estetik bir arayışa, kimi zaman da yeni bir dostluğun başlangıcına dönüşüyor. Her koleksiyonun, her parçanın ve her koleksiyonerin kendine özgü bir anlam dünyası var.

14-15 Kasım tarihlerinde Lütfi Kırdar Kongre ve Sergi Sarayı’nda düzenlenen Istanbul Card Show, binlerce koleksiyoner ve meraklıyı aynı çatı altında buluşturarak bu dünyanın farklı renklerini bir araya getirdi. Türkiye’de “trading card game” kültürünü mütevazı bir kıvılcımdan büyük bir topluluk buluşmasına dönüştüren etkinliğin kurucusu Zafer “Pokezed” Koca ile fuarın coşkulu atmosferinde bir araya geldik. Nadir parçaların heyecanından koleksiyonerler arasında kurulan dostluklara, geçmişten bugüne taşınan anılardan bu kültürün geleceğine uzanan sohbetimizde, kartların ardında biriken dünyayı ve insanları konuştuk. Çünkü bazen biriktirdiklerimiz, kim olduğumuzu anlatmanın en sessiz yoludur.

BİR KÜLTÜRÜN DOĞUŞU: 3 DÜKKANDAN TOPLULUK ÖNCÜLÜĞÜNE

Istanbul Card Show fikrinin filizlendiği 2024 yılında, Türkiye’de bu alanda henüz bakir sayılabilecek bir zemin vardı. Ülke genelinde toplamda sadece üç tane kart dükkanı işletiliyordu. O ilk dönemde dükkanların kapılarını teker teker çaldıklarını belirten Zafer Koca, o günleri şöyle anlatıyor:

“Dükkan sahiplerine bir araya gelmeyi önerdik. Biz organizasyonu yapalım, sizler tezgah açın, biz biletleri satalım dedik. Hiçbir kâr amacı gütmüyorduk. Tek amacımız insanların toplanması, dışarıdan koleksiyonerlerin katılması, duyanın arkadaşını getirip bu ortak kültürü birlikte inşa etmesiydi. Sağ olsunlar, birkaç firma bu hayale omuz verdi. Yakın çevremden dört beş arkadaşıma da ulaştım, evlerinde satmaya kıyamadıkları koleksiyonları olsa da gelip tezgah açmalarını, kartlarını insanlarla paylaşmalarını rica ettim. Stant açmaya çekinen dostlarımızın çekincelerini kırmak adına, kartları dizmek zor geldiğinde oturup kendi ellerimizle kartlarını düzenledik. Maksadımız sırf bu kültür yeşersin, o ilk adım atılsın idi.”

O ilk Istanbul Card Show etkinliğinde sadece 14 satıcı tezgahı ve 700 ila 800 civarında hevesli ziyaretçi vardı. Ancak o gün biletini alıp kapıdan giren ziyaretçilerden en az 50 kişi, bugün kendi dükkanını açmış, ticari hacmini büyütmüş ya da stant sahibi birer satıcı olarak bu ekosistemin merkezine yerleşti. İnsanları dükkan açmaya teşvik etmeyi bir misyon bildiklerini vurgulayan Koca, bir mahallede açılan tek bir dükkanın bile o mahallenin ruhuna kart kültürünü üflediğini dile getiriyor. Ticari olarak çalışmayacak gibi duran lokasyonların bile bir yılın sonunda çocukların kart toplayıp anı biriktirdiği bir vaha haline geldiğini söyleyen Koca, ilk etkinliğe katılan kişilerin bugün dev koleksiyonlarla ve kendi dükkanlarıyla gelip o ilk günü minnetle yad etmelerinin en büyük mutluluk olduğunu ifade ediyor.

ULUSLARARASI TECRÜBEDEN YEREL RUH: HEYECAN VE EKİP ÇEKİRDEĞİ

Yurt dışında edindiği fuar tecrübelerini Türkiye’ye taşırken organizasyonun ruhunu nasıl koruduklarını sorduğumuzda, Zafer Koca işin mutfağındaki heyecanı ve ekibin yapısını anlatıyor. Etkinliğe son bir hafta kala sosyal medyadan akan mesajları okumaya başladıkları anın en büyük heyecan kaynağı olduğunu belirten Koca, Türkiye’de daha önce böyle bir Card Show veya fuar geleneği olmadığını hatırlatıyor.

Uzun yıllar yurt dışında yaşadığı için uluslararası fuar atmosferini yakından teneffüs ettiğini aktaran Zafer Koca, orada yaşadığı heyecanı ve paylaşım dokusunu İstanbul’un merkezi konumuyla buluşturduklarını söylüyor. Salondan ayrılan bir çocuğun, stant açan bir esnafın ya da bir sponsorun yüzündeki tebessümün tüm yorgunluğu aldığını vurgulayan Koca, ekibin gelişimini şu sözlerle aktarıyor:

“Yolculuğumuz tamamen koleksiyonerlerden oluşan üç beş kişilik gönüllü bir ekiple başladı. Zamanla organizasyon büyüdükçe şirketleştik ve profesyonelleştik, ancak içimizdeki o ilk günkü amatör ruhu ve heyecanı asla kaybetmedik. Sosyal medyada içerik üreten ve işin ticari çarklarını döndüren biri olsam da bu işe her zaman duygusal bakıyorum. Bugün bile ekip arkadaşlarımla bir araya geldiğimizde finansal grafikler değil, Pokémon kartları konuşur, çocukça bir heyecanla kendi aramızda kart takas ederiz.”

DİJİTAL SOĞUKLUĞA KARŞI CANLI TEMAS: HİSSEDİLEN KARTLAR VE SOSYAL DENEYİM

Türkiye’nin en büyük dijital kart pazar yeri platformunun kurucusu ve yöneticisi olan Zafer Koca, dijital dünyanın sunduğu kolaylıklara rağmen fiziki buluşmaların neden vazgeçilmez olduğunu büyüleyici bir mantıkla açıklıyor. Dijital platformunda çok yüksek işlem hacimleri döndüğünü, insanların bir kartı internetten veya uluslararası sitelerden daha uygun fiyata alabileceklerini bildiklerini belirten Koca, yine de binlerce insanın salonları doldurduğunu ifade ediyor. Bunun temel sebebi, dijital ortamda sadece bir görsele bakılırken, canlı bir etkinlikte kartın doğrudan hissedilmesidir.

Kartın fiziksel durumunu, yani Heavily Played olmasını ya da üzerindeki en küçük detayları incelemek isteyen koleksiyonerler için kartla göz teması kurmak büyük önem taşıyor. Tıpkı bir dostla sinemaya gitmek gibi, Card Show alanına gelip yüz yüze pazarlık etmek, stant sahipleriyle sohbet edip dostluklar kurmak ikame edilemez bir sosyal tecrübe sunuyor. Pokémon, One Piece, Naruto ya da Magic: The Gathering gibi sayısız seri arasında bütçe sınırlıyken seçim yapmak gerektiğinde, kartı canlı görmek ve üzerindeki ışık yansımasını hissetmek kararları tamamen değiştiriyor. İnternette dikkat çekmeyen bir parça, canlı ortamda bir koleksiyonerin en büyük tutkusuna dönüşebiliyor.

SALONUN COŞKUSU, BÜYÜYEN ÇOCUKLAR VE 50.000 DOLARLIK NADİR PARÇA

Fuar alanında yaşanan unutulmaz insan hikayelerine değinen Zafer Koca, kendisini en çok etkileyen anılardan birini paylaşırken gözlerindeki mutluluğu gizlemiyor. 2024 yılındaki ilk fuarda altı veya yedi yaşlarında küçük bir çocuğun elinde yıpranmış bir kart klasörüyle yanına geldiğini anlatan Koca, o çocuğun bir sonraki fuara 360’lık dev bir klasör ve harika kartlarla geldiğini söylüyor. Bugün 40 yaşında biri olarak sekiz dokuz yaşındaki bir çocukla gerçek bir dostluk kurduğunu ve onun gözünün önünde büyümesini izlediğini belirten Koca, bunun paha biçilemez bir duygu olduğunu vurguluyor.

Fuar salonunda gezerken aniden yükselen coşkulu çığlıkların arkasında ise paket açma heyecanı yatıyor. Katılımcılar Mystery Pack ya da kutu açarken aradıkları nadir kartı çıkardıklarında tüm salon bu sevinçe ortak oluyor. Bir koleksiyoner için o kartı fuar salonunda kutusundan çıkarmış olmak, ömür boyu unutulmayacak bir anıya dönüşüyor. Etkinlikte sergilenen müzelik parçalara da değinen Koca, dünyada sadece 100 adet üretilmiş olan Yu-Gi-Oh Magnifon Monster setinden seri numaralı bir kartı örnek veriyor. Sergilenen bu özel parçanın PSA derecelendirme firmasından 10 üzerinden 10 mükemmellik puanı aldığını ve dünyada bu kusursuzlukta sadece 5 adet bulunduğunu belirten Koca, kartın son piyasa satış değerinin 50.000 dolar seviyesinde olduğunu ifade ediyor.

HAYAT DESTESİ, DEĞİŞMEYEN KARARLAR VE ARAMAK YOLCULUĞUNUN HAZZI

Hayatı bir kart destesine benzettiğimizde, geçmişe dönüp hangi kartı değiştirmek isteyeceğini sorduğumuz Zafer Koca, son derece samimi ve derin bir yanıt veriyor. Hayatındaki hiçbir kartı değiştirmek istemediğini belirten Koca, durduğu yerden ve hayatın kendisine sunduklarından memnun olduğunu söylüyor. Seçtiği dostları ve İngiltere’ye taşınma kararı gibi radikal adımları hayat destesindeki en kıymetli kartlar olarak tanımlayan Koca, farklı kararların farklı sonuçlar doğurabileceğini ancak mevcut tablonun huzurunu tercih ettiğini vurguluyor.

Bu destede oynamaya asla kıyamayacağı en değerli varlığının ise dokuz yaşındaki oğlu olduğunu ifade eden Koca, dünyanın tüm serveti önüne konsa, oğlunun bir masa oyunu oynama teklifindeki tek bir ana değişmeyeceğini dile getiriyor. Koleksiyonculukta aramak ile bulmak arasındaki dengeye de açıklık getiren Koca, asıl hazzın aramak sürecinde saklı olduğunu savunuyor: “1998 ve 1999 yıllarında, 12 yaşında bir çocukken İngilizce Pokémon kartlarına ulaşmam imkansızdı. 35 yaşlarıma geldiğimde, o çocukluk hayalinin peşine düşüp o kartları teker teker aramaya başladım. O klasörü tamamlamak için harcadığım emek, kurduğum diyaloglar ve tanıştığım güzel insanlar bana sadece fiziksel bir kart değil, ömrüm boyunca saklayacağım paha biçilmez insani anılar kazandırdı.”

HOBİ İLE TİCARETİ DENGELEMEK: YENİ BAŞLAYAN KOLEKSİYONERLER İÇİN YOL HARİTASI

Sevilen bir hobinin ticarete dönüşmesinin heyecanı zedeleyip zedelemediği konusuna içtenlikle değinen Zafer Koca, finansal sorumlulukların insanı hobinin dingin ruhundan uzaklaştırabileceğini kabul ediyor. Kendisinin de büyük organizasyonlar yönettiğini ve ticaret yaptığını hatırlatan Koca, bu dengeyi korumak için dev bir etkinlik bittikten sonra yaklaşık bir ay boyunca telefonlarından ve sosyal medya hesaplarından tamamen uzaklaştığını, kendi kartlarının başına dönerek zihinsel bir yenilenme yaşadığını aktarıyor.

Yeni başlayan koleksiyonerler için hayati tavsiyeler paylaşan Koca, öncelikle bütçe dengesinin önemine dikkat çekiyor. Koleksiyonculuğun yurt dışından gelen bir gelenek olduğunu, Türkiye’deki vergi yapıları nedeniyle pahalı görünse de doğru yaklaşımla sürdürülebileceğini ifade eden Koca, en pahalı karta sahip olma hırsının bütçeyi ve hobiyi bitirebileceğini söylüyor. Aylık küçük ve makul bütçelerle ilerlemenin en sağlıklı yol olduğunu belirtirken, hobinin her zaman yaşamsal ihtiyaçlardan sonra gelmesi gerektiğinin altını çiziyor. Bir kartın üzerindeki parasal değerden ziyade, o parçayı ararken yaşanan maceranın ve tamamlanan klasörün verdiği huzurun asıl değer olduğunu hatırlatıyor.

ZAMANA BIRAKILAN İZLER

Bir koleksiyon klasörünün şeffaf sayfaları arasında saklanan şey, yalnızca nadir parçalar ya da yüksek piyasa değerleri değildir. Orada bir çocuğun heyecanı, bir dostluğun samimiyeti ve zamanın durdurulmuş tutkulu bir anı yatar. Zafer “Pokezed” Koca’nın rehberliğinde şekillenen Istanbul Card Show, Türkiye’de bir topluluk kültürünün tutkuyla nasıl inşa edildiğinin ve insani bağların ticaretin ötesinde nasıl yaşatıldığının en güzel kanıtıdır.